Osteopathie is niet alleen voor dieren die bewegingsbeperkingen vertonen, echter ook voor dieren waar ogenschijnlijk niets aan mankeert maar, waar onderhuids wel al wat aan het ontwikkelen is.

Osteopathie is een behandelwijze die niet alleen symptomen behandelt, maar probeert de onderliggende klachten op te sporen. Omdat symptomen of klachten zich soms op andere plaatsen voordoen dan waar de oorzaak gelegen is, wordt naar het hele dierenlichaam gekeken. De oorzaak kan vanuit het lichaam komen bv. een ontsteking, maar ook van buiten zoals: overbelasting, huisvesting, voeding, stress, trauma’s, enz. In de osteopathie worden de volgende systemen gebruikt als aangrijpingspunt voor de behandeling:

1 Pariëtaal systeem (botten, spieren, pezen, wervelkolom en alle gewrichten)

2 Visceraal systeem (de organen)

3 Cranio-sacraal systeem (de schedelbeenderen die via de hersenvliezen en ruggenmergvlies zijn verbonden met het heiligbeen)

Ontstaat er een probleem of stoornis in één van deze systemen, dan zal zich dat voortzetten in de twee andere systemen. Dit gebeurt mechanisch, of door verminderde circulatie dan wel door tussenkomst van het zenuwstelsel. De osteopathie probeert dit verloren evenwicht van het dierenlichaam door middel van diervriendelijke manuele technieken te herstellen (dus geen hamers e.d.).